วิธี ขี้ บน เนินเขา : เอามาฝากพวกขึ้น ภู ขึ้น ดอย
posted on 20 Oct 2008 21:03 by teerachaimahite
เพื่อใครไปป่าอาจจะเป็นประโยชน์ 
ที่ ราบนั้นมีอยู่น้อยนิดแถมส่วนใหญ่ยังเป็นทุ่งหญ้าไม่มีต้นไม้กำบัง การจะอึอย่างสบายใจไร้ผู้คนมาพบเห็นนั้น ทางเดียวที่คุณต้องทำคือเดินหลบไปอึตามเชิงเขาครับ (กลั้นอึเดินไปซัก 500-700 เมตรจากแคมป์ แล้วหาซอกเขาที่สะอาดสะอ้านไร้คนมาอึก่อนหน้า หากมีไม้พุ่มเตี้ยๆ ช่วยกำบังตาด้วยก็ถือว่าเป็นชัยภูมิชั้นยอด) เมื่อเลือกจุดปฏิบัติการอันเหมาะเหม็งได้แล้วก็ถลกกางเกงลงยองๆ นั่ง ขยับเล็กน้อยพอถนัด

ท่า มาตรฐานเวลานั่งอึ ก็ต้องหันหน้าออกไปนอกภูเขาเพื่อชมนกชมไม้และดูต้นทาง จากภาพจะเห็นว่าก้นจะหันเข้าหาแนวลาดชันของภูเขาทำให้มีระยะช่องว่างระหว่าง ก้นและพื้นดินไม่มากนัก จึงต้องระวังตัว อาจจะต้องโหย่งๆ ก้นเล็กน้อย มิเช่นนั้นก้นอาจจะไประพื้น หรือระอะไรบางอย่างที่ปล่อยออกมาจากก้น
แล้วถามว่า ถ้านั่งท่านี้มันลำบากนัก ทำไมไม่หันไปอีกทางล่ะ? ระยะห่างจะได้เพิ่มขึ้น

จาก ภาพจะเห็นว่า เมื่อนั่งหันหน้าเข้าภูเขา แม้ระยะห่างระหว่างก้นกับพื้นจะมากขึ้นก็จริง แต่จุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย (Center of Mass; CM) บริเวณสะโพกจะรั้งน้ำหนักให้ตกไปทางด้านหลัง กอปรกับสรีระของเท้ามนุษย์เราไม่เหมาะกับการยกปลายเท้าขึ้นนานๆ (ไม่เชื่อก็ลองยกปลายเท้าขึ้น เทียบกับการเหยียดปลายเท้าลงสิ) แต่! ที่สำคัญคือนี่ต่างหาก ก็ถ้าคุณนั่งอึเพลินๆ แบบไม่ระวังตัว...

ก็อาจเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ได้... (กรุณาไปจินตนาการเองว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป)
ยังครับ! ปัญหายังไม่หมดเพียงเท่านี้
แม้ จะนั่งอึอย่างถูกทิศถูกท่าแล้ว แต่ในกรณีที่เป็นวันมามาก (กินเข้าไปมาก ก็ออกมามาก) การนั่งยองอึอยู่เฉยๆ ก็อาจทำให้ของที่ออกมากองสุมจนล้นขึ้นมาท่วมก้นได้

ดังนั้นจึงต้องใช่วิธีอึไปพลางเคลื่อนที่ไปข้างหน้าไปพลาง เพื่อกระจายปริมาณของที่ออกมาไม่ให้กองสูงขึ้นมาชนกับก้น

ใน กรณีที่อึแบบเคลื่อนที่ไปข้างหน้าจนชำนาญแล้ว อาจทดลองฝึกนั่งอึแบบ Moonwalk โดยการเคลื่อนที่ถอยหลังก็เท่ห์ไม่หยอก เพียงแต่ต้องรอบคอบหน่อย ควรระวังหลังมิให้ใบหญ้าด้านหลังบาดก้น หรือดีไม่ดีอาจเคลื่อนที่ตกเหวแบบไม่รู้ตัว.... เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้

ที่ ราบนั้นมีอยู่น้อยนิดแถมส่วนใหญ่ยังเป็นทุ่งหญ้าไม่มีต้นไม้กำบัง การจะอึอย่างสบายใจไร้ผู้คนมาพบเห็นนั้น ทางเดียวที่คุณต้องทำคือเดินหลบไปอึตามเชิงเขาครับ (กลั้นอึเดินไปซัก 500-700 เมตรจากแคมป์ แล้วหาซอกเขาที่สะอาดสะอ้านไร้คนมาอึก่อนหน้า หากมีไม้พุ่มเตี้ยๆ ช่วยกำบังตาด้วยก็ถือว่าเป็นชัยภูมิชั้นยอด) เมื่อเลือกจุดปฏิบัติการอันเหมาะเหม็งได้แล้วก็ถลกกางเกงลงยองๆ นั่ง ขยับเล็กน้อยพอถนัด

ท่า มาตรฐานเวลานั่งอึ ก็ต้องหันหน้าออกไปนอกภูเขาเพื่อชมนกชมไม้และดูต้นทาง จากภาพจะเห็นว่าก้นจะหันเข้าหาแนวลาดชันของภูเขาทำให้มีระยะช่องว่างระหว่าง ก้นและพื้นดินไม่มากนัก จึงต้องระวังตัว อาจจะต้องโหย่งๆ ก้นเล็กน้อย มิเช่นนั้นก้นอาจจะไประพื้น หรือระอะไรบางอย่างที่ปล่อยออกมาจากก้น
แล้วถามว่า ถ้านั่งท่านี้มันลำบากนัก ทำไมไม่หันไปอีกทางล่ะ? ระยะห่างจะได้เพิ่มขึ้น

จาก ภาพจะเห็นว่า เมื่อนั่งหันหน้าเข้าภูเขา แม้ระยะห่างระหว่างก้นกับพื้นจะมากขึ้นก็จริง แต่จุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย (Center of Mass; CM) บริเวณสะโพกจะรั้งน้ำหนักให้ตกไปทางด้านหลัง กอปรกับสรีระของเท้ามนุษย์เราไม่เหมาะกับการยกปลายเท้าขึ้นนานๆ (ไม่เชื่อก็ลองยกปลายเท้าขึ้น เทียบกับการเหยียดปลายเท้าลงสิ) แต่! ที่สำคัญคือนี่ต่างหาก ก็ถ้าคุณนั่งอึเพลินๆ แบบไม่ระวังตัว...

ก็อาจเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ได้... (กรุณาไปจินตนาการเองว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป)
ยังครับ! ปัญหายังไม่หมดเพียงเท่านี้
แม้ จะนั่งอึอย่างถูกทิศถูกท่าแล้ว แต่ในกรณีที่เป็นวันมามาก (กินเข้าไปมาก ก็ออกมามาก) การนั่งยองอึอยู่เฉยๆ ก็อาจทำให้ของที่ออกมากองสุมจนล้นขึ้นมาท่วมก้นได้

ดังนั้นจึงต้องใช่วิธีอึไปพลางเคลื่อนที่ไปข้างหน้าไปพลาง เพื่อกระจายปริมาณของที่ออกมาไม่ให้กองสูงขึ้นมาชนกับก้น

ใน กรณีที่อึแบบเคลื่อนที่ไปข้างหน้าจนชำนาญแล้ว อาจทดลองฝึกนั่งอึแบบ Moonwalk โดยการเคลื่อนที่ถอยหลังก็เท่ห์ไม่หยอก เพียงแต่ต้องรอบคอบหน่อย ควรระวังหลังมิให้ใบหญ้าด้านหลังบาดก้น หรือดีไม่ดีอาจเคลื่อนที่ตกเหวแบบไม่รู้ตัว.... เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้
ที่มา: http://board.eg3d-club.com/index.php/topic,545.0.html
Tags: ขี้3 Comments

#1 By Zairen_Bibliophobia on 2008-10-20 21:17