good story
posted on 10 Sep 2008 21:33 by teerachaimahiteวันนี้มีเรื่องเล่าดีๆ ให้เพื่อนๆ ได้สู้กับชีวิตกันต่อไป
โดยล่าสุดที่ได้ฟังมา และรู้สึกชอบมากเลยคือ
"ถ้าเราตั้งเป้าที่ดวงจันทร์ แม้ไม่ถึงดวงจันทร์ เราก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว"
____________________________________________
แซมเป็นผู้จัดการของร้านอาหารแห่งหนึ่งในอเมริกา เขาเป็นคน
อารมณ์ดีอยู่เสมอ และมักจะมีมุมมองต่อเหตุการณ์ต่างๆ ในแง่ดี
เวลาที่มีใครถามเขาว่าเขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร เขาจะตอบว่า
"ถ้าผมสามารถเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้.....ผมอยากจะมีฝาแฝด!"
แล้วฉันก็ถามแซมว่า "ฉันไม่เข้าใจ.....คนเราจะมองโลกในแง่ดี
อยู่ตลอดเวลาได้ยังไง คุณทำได้ยังไงนะ"
แซมตอบว่า "ทุกๆเช้า...ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับบอกตัวเองว่า...
ผมมีทางเลือกสองทางสำหรับวันนี้ ผมเลือกที่จะมีอารมณ์ดีตลอดทั้งวันก็ได้...
หรือจะมีอารมณ์เสียตลอดทั้งวันก็ได้เหมือนกัน ซึ่งผมมักจะเลือกอารมณ์ดี บางครั้ง
ก็มีเหตุการณ์แย่ๆ เกิดขึ้น เราก็สามารถเลือกได้นี่นาว่าเราจะเป็น
เหยื่อของเหตุการณ์นั้น หรือว่าเลือกที่จะเรียนรู้มัน...ซึ่งผมมักเลือก
ที่จะเรียนรู้ ทุกครั้งที่มีบางคนมาติมาบ่นอะไร มีทางเลือกให้เรา
เลือกได้ว่าจะยอมรับเสียงเหล่านั้นหรือว่าจะมองหาด้านดีของชีวิต
ผมเลือกอย่างหลัง"
"แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ" ฉันแย้ง
"ใช่...ไม่ง่ายเลย" แซมกล่าว " ชีวิตล้วนเต็มไปด้วยทางเลือก เมื่อคุณตัด
สิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดออกไปแล้ว ทุกสถานการณ์ต่างก็มีทาง
เลือกของมัน...คุณเลือกได้ว่าจะตอบสนองกับเหตุการณ์นั้นอย่างไร...
คุณเลือกได้ว่าจะให้ผู้คนรอบข้างมีผลกับความรู้สึกของคุณได้
อย่างไร...คุณเลือกที่จะมีอารมณ์ดีหรือแย่ก็ได้ มันเป็นทางเลือกว่า
คุณจะใช้ชีวิตของคุณอย่างไร"
หลายปีต่อมา...ฉันได้ข่าวมาว่าแซมลืมล็อคประตูด้านหลังร้าน
และถูกปล้นโดยโจร 3 คน ระหว่างที่แซมกำลังพยายามเปิดเซฟ
มือของเขาสั่นเนื่องจากความตื่นเต้นทำให้เกิดพลาดโจรพวกนั้น
ยิงเขา โชคยังดีที่มีคนพบและนำเขาส่งโรงพยาบาลอย่างทัน
ท่วงที หลังจากการผ่าตัดที่ยาวนานถึง 18 ชั่วโมงและการดูแล
รักษาในโรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด แซมก็ได้ออกจากโรงพยาบาล
พร้อมทั้งเศษกระสุนในร่างกาย
ฉันพบแซม 6 เดือนหลังจากเหตุการณ์นั้น เมื่อฉันถามว่าเขาเป็น
อย่างไรบ้างเขายังคงตอบว่า
"ถ้าผมเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้ ผมจะเป็นฝาแฝด อยากดูแผลเป็นของผมไหม?"
ฉันตอบปฏิเสธแต่กลับถามเขาถึงสิ่งที่ผ่านเข้ามาในความรู้สึกเขา
หลังจากที่โจรพวกนั้นออกไป
"อย่างแรกที่ผมคิด คือผมไม่ได้ล็อคประตูหลังของร้านและหลังจาก
ที่โดนยิงล้มลงบนพื้นผมก็ยังคงจำได้ว่า.....ผมมีสองทางเลือก
นี่นา...มีชีวิตต่อไปหรือว่า...ตายเสียในตอนนั้น...ผมเลือก
ที่จะอยู่ต่อไป" "คุณไม่กลัวเหรอ" ฉันถาม แซมเล่าต่อ "เจ้าหน้าที่ผู้
ช่วยแพทย์ทำหน้าที่อย่างดีมาก พวกเขาคอยบอกว่าผมจะปลอดภัย
แต่เมื่อพวกเขาเข็นผมเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมก็ได้เห็นความกดดัน
บนใบหน้าของหมอและ พยาบาล ตอนนั้นผมเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ
ในสายตาของพวกเขามันเต็มไปด้วยคำพูดที่ว่า "เขาตายแล้ว" ผมรู้
ทันทีว่าผมต้องทำอะไร ผมต้องแสดงปฏิกิริยาอะไรซักอย่างให้พวก
เขารู้ว่าผมยังอยู่"
"คุณทำอย่างไร" ฉันถาม
"อืม...มีนางพยาบาลคนหนึ่งตะโกนถามผมว่าผมแพ้อะไรหรือเปล่า
ผมตอบว่า มี...นางพยาบาลและหมอต่างก็หยุดทำงานรอฟังคำตอบจากผม
ผมหายใจลึกๆและตอบว่า 'กระสุน!'
หลังจากที่พวกเขาหัวเราะ ผมบอกพวกเขาว่าผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่
โปรดช่วยรักษาผมอย่างคนมีชีวิต...ไม่ใช่คนตาย"
แซมใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกขอบคุณความสามารถของหมอ แต่มัน
ก็เป็นเพราะทัศนคติต่อชีวิตอันแสนจะน่าทึ่งของเขาด้วย...ฉันได้
เรียนรู้จากเขาว่า...ทุกๆวันคุณมีทางเลือกของชีวิต...คุณเลือกที่จะรัก...
หรือว่าเกลียดชีวิตของคุณเองก็ได้ สิ่งเดียวที่เป็นของคุณจริงๆ และ
ไม่มีใครสามารถนำมันไปจากคุณได้ก็คือ...ความคิดและทัศนคติของคุณเอง
____________________________________________